Deze notitie gaat dieper in op de interpretatie van 3D-GPR-gegevens en raakt aan het thema kwaliteitscontrole van de resulterende export.
Het ontwikkelingsdoel van Condor was om 3D GPR-verwerkingssoftware te maken die veel gemakkelijker te gebruiken was en toch effectief was. Wanneer we de verschillende elementen van een 3D-GPR-project beschouwen, bijv. gegevensvolume, doelcomplexiteit, positioneringssystemen, verschillende bodems, toepassingen, enz. enz., lijkt het op zich al tegenstrijdig en ingewikkeld om de verwerkingssoftware efficiënt en gebruiksvriendelijk te houden. We hebben echter een groeiend en ervaren gebruikersbestand, wat ons helpt dit proces te verfijnen zodat het past bij typische workflows.
In dat verband introduceren we een functie genaamd 'ribbon-box', waarmee de gebruiker met een paar simpele klikken een volume op het bovenaanzicht kan definiëren (zoals bij de eerder besproken 'cut-lines'). Figuur 1 hieronder demonstreert het concept; waarbij de omtrek van de lintdoos, in rood weergegeven, wordt gedefinieerd wanneer de gebruiker op de weergegeven middenlijn klikt. In dit geval definiëren we het vak met negen hoekpunten en de software maakt de rode stippen voor het effenen.
Nadat op het laatste hoekpunt van het vak is geklikt, verschijnen de twee onderste weergaven, met een zijaanzicht en een dwarsaanzicht. Het zijaanzicht kan vrij in de doos worden bewogen, maar is altijd evenwijdig aan de hartlijn, en hetzelfde geldt voor het dwarsaanzicht, dat loodrecht op de hartlijn staat. Beide sneden worden in een helderdere kleur weergegeven in het bovenaanzicht.
In figuur 1 toont het zijaanzicht de markering van zeven nutsvoorzieningen, A t/m G, die ook duidelijk zichtbaar zijn in het bovenaanzicht. De omtrek van de lintdoos is zo gemaakt dat deze de gemarkeerde hulpprogramma's op ongeveer 90 graden kruist. Deze plaatsing betekent dat het dwarsaanzicht parallel zal zijn aan de hulpprogramma's wanneer ze worden verplaatst om ze te kruisen, een voordeel bij het werken met nauwkeurige doelselectie, zoals hieronder weergegeven.
In figuur 1 bevindt het dwarsaanzicht zich precies bovenop doel G, dat wordt weergegeven als een rechte niet-onderdompelende anomalie en gemakkelijk te kiezen is. Als u echter over doel E scrolt, ziet u dat het sterk daalt, zoals weergegeven in figuur 2. Het is nu net zo eenvoudig om dit doel in het dwarsaanzicht te kiezen terwijl u de uitlijning controleert en/of aanpast in de andere weergaven.
Door een geschikte omtrek en breedte van de lintdoos te selecteren, kan men door de gegevensset gaan en gemakkelijk alle waargenomen doelen kiezen. Deze aanpak is sneller en nauwkeuriger dan het gebruik van eenvoudige snijlijnen, zoals eerder beschreven. Hoe dan ook, snijlijnen hebben een plaats en kunnen nog steeds zeer nuttig zijn.
Een veelvoorkomend probleem bij het interpreteren van 3D-GPR-gegevens is dat het aantal doelen het zicht kan vertroebelen, waardoor het moeilijk is om te weten aan welk doel u werkt. Om rommel te verminderen, kunt u functies in- of uitschakelen, maar dat betekent veel repetitieve muisklikken. Wanneer u echter de lintdoos gebruikt, kunt u de diepte van de interpretatieweergave aanpassen om picks buiten het werkgebied te maskeren, waardoor de gegevensweergave gemakkelijk wordt opgeruimd, zoals weergegeven in afbeelding 3.
Daarom is de lintdoos-tool handig en eenvoudig te gebruiken. Bovendien vereenvoudigt het het beheer van grote datavolumes, aangezien het veel minder eisen stelt aan de verwerkings-pc dan een 3D-kubusbenadering.
Zodra het interpretatieproces is voltooid, kunt u de interpretaties exporteren voor verder gebruik om afleverbare rapporten te maken. Het meest gebruikelijke formaat is DXF, omdat deze bestanden compatibel zijn met CAD-software die doorgaans voor dit doel wordt gebruikt. Hoe deze bestanden zijn gemaakt, is echter iets dat een gebruiker aan de eindklant moet uitleggen. Van bijzonder belang is de snelheid die wordt gebruikt voor het berekenen van de diepte tot gemarkeerde doelen, aangezien deze cruciale parameter de diepte van interpretaties bepaalt.
Zoals eerder gepresenteerd, is Condor software met constante snelheid die slechts één snelheid tegelijk beheert. Het is echter essentieel om de kenmerken van Condor te begrijpen, waardoor het een willekeurig aantal snelheden op verschillende tijdstippen kan verwerken, zoals weergegeven in figuur 4.
De implementatie begrijpen:
- Een projectsnelheid wordt gedefinieerd in voorkeuren en indien ongewijzigd gelaten, is dit de waarde die wordt gebruikt voor alle gegevensinstanties tot de eerste instantie van gemigreerde gegevens.
- Aan elk exemplaar van gemigreerde gegevens en alle ondergeschikte exemplaren wordt dezelfde snelheid toegewezen als waarnaar het is gemigreerd.
- Aan elk gekozen doel wordt de snelheid toegewezen die tijdens het plukken wordt gebruikt, en die snelheid wordt gebruikt wanneer de diepte van dat doel naar het dxf-bestand wordt geschreven.
Bovendien kan voor elk gekozen object een logbestand worden opgeslagen, inclusief de hoekpunten en snelheid die worden gebruikt tijdens het exporteren. De operator heeft altijd controle en kan elke vooraf ingestelde snelheid overrulen. Uiteindelijk hangt de interpretatie van gegevens af van de vaardigheid en ervaring van de gebruiker, maar Condor helpt de operator enorm om dit proces gemakkelijker te maken. Met toegang tot de juiste tools hoeft het verwerken en interpreteren van 3D-GPR-gegevens niet ingewikkeld of vervelend te zijn. Met de vooruitgang van moderne 3D-GPR-oplossingen zoals Raptor, wordt deze technologie toegankelijker en daarom nemen de eisen aan interpretatietools toe. U hoeft geen geofysicus te zijn om 3D-GPR-werk te doen, en met de combinatie van Raptor en Condor hoeft u dat ook niet te zijn.
Download de volledige versie van het artikel
