Miło nam podzielić się najnowszym artykułem opublikowanym w czasopiśmie magazyn dp-PRO, napisany przez Matthew J. Wolfa, prezesa – ImpulseRadar USA, Inc.
Nie tak dawno temu w programach telewizyjnych pojawiły się pierwsze reklamy osób noszących słuchawki do gier i innych zajęć. Niektórym z nas o określonym wzroście (eufemizm dla osób starszych niż wielu) przypomina to, jak naprawdę futurystyczni byli „Jetsonowie” i inne rozrywki z naszej młodości. Jest to także przypomnienie, że jeśli się o czymś marzy, może stać się rzeczywistością – wirtualnie!
Obecnie gama narzędzi do wizualizacji poszerza się, a produkty takie jak HoloLens i Google Glasses, które wydawały się niedostępne dla większości konsumentów, nie są tak zaporowe, jak mogłoby się wydawać. Ponadto narzędzia do wizualizacji zarówno naziemnej, jak i podziemnej są teraz dostępne dla platform takich jak smartfony i tablety z systemami Android, IO i Windows. Wszystkie z nich są w równym stopniu zdolne do wyświetlania danych o instalacjach podziemnych za pomocą GIS i innych platform oprogramowania. Zbiega się to również z dostępnością i przystępnością cenową systemów GPS oraz integracją GPS z kilkoma urządzeniami bezpośrednio lub za pośrednictwem usług korekcji NTRIP lub VRS, a także GNSS. Bez pozycjonowania w czasie rzeczywistym z dokładnością do metra lub centymetra możliwość skierowania urządzenia i przemierzania terenu podczas śledzenia obrazu podpowierzchniowego nałożonego na świat rzeczywisty byłaby wygórowana.
Prawdziwym problemem omawianym w jednym z moich poprzednich artykułów jest to, że wyświetlane dane muszą zostać uzyskane w pewnym momencie w terenie zgodnie ze standardami SUE lub na podstawie dokładnego rysunku powykonawczego. Gotowe modele często przypominają jednorożca, a weryfikacja ich dokładności jest zazwyczaj nieznana lub co najwyżej podejrzana. Niezbędne jest, aby użytkownik końcowy wiedział o jakości danych, ponieważ narzędzia te stają się coraz bardziej powszechne. James Anspach, wybitny członek ASCE, przewodniczący ASCE 38-22 (aktualizacja normy SUE 38-02) stwarza ryzyko w ten sposób: „Te wizualizacje mają ogromną wartość, ale fałszywe zapewnienia w danych przeważą nad statutami One Call Kontroluj to. Wszystko zależy od wierności danych i jeśli nie jesteś właścicielem opatrzności danych… polegasz na danych, które ostatecznie mogą ci w jakiś sposób zaszkodzić”. Nie ma wątpliwości, że ludzką naturą jest akceptowanie rzeczywistości, która wygląda właśnie tak. Być może jednak w przyszłości będzie dostępna metoda kwalifikowania tych wizualizacji w czasie rzeczywistym, aby uniknąć błędnych wyobrażeń co do dokładności informacji.
Z biegiem czasu akceptacja i powszechne stosowanie nowego standardu „powykonawczego”, ASCE 75 Standard Guideline for Recording and Exchange Utility Data Infrastructure Data, zwiększy wartość informacji uzyskanych w wyniku wyszukiwania rekordów QLD pod względem gwarantowanej dokładności z ankiety pod adresem czas instalacji. Będzie to trwało latami ze względu na wielkość projektów i czas niezbędny do uwzględnienia danych dotyczących wielu korytarzy w poszczególnych projektach. Norma może odnosić się jedynie do części korytarza objętych zakresem projektu, co więcej, uczestnictwo może być również ograniczone, chyba że istnieje zlecenie przeprowadzenia przeglądu dokumentacji zainstalowanej przez organ zarządzający projektem, który jest skłonny za to zapłacić. Można mieć nadzieję, że z biegiem czasu standard zostanie powszechnie przyjęty, a dane te staną się częścią zestawu przyszłych rozwiązań AR. Istniejąca i powstająca technologia rejestrowania zainstalowanych mediów za pomocą LiDAR i fotogrametrii 3D oraz ich kombinacji są ekscytujące i mogą ostatecznie zastąpić tradycyjne instrumenty badawcze.
Być może do czasu publikacji tego artykułu 38-22, Standardowe wytyczne dotyczące badania i dokumentowania istniejących obiektów użyteczności publicznej zostaną oficjalnie wydane jako zaktualizowana wersja 38-02.
Zaktualizowana wersja „22” zawiera macierze 3D MCGPR lub GPR i zapewnia wskazówki dotyczące modeli 3D idealnie dopasowanych do postępu w macierzach AR i GPR.
Zaktualizowany SUE stanowi krok naprzód i odegra zasadniczą rolę w kwalifikowaniu danych w dół łańcucha dostaw do świata AR. Przetwarzanie i wizualizacja danych tablicowych samo w sobie również zbliża się do rzeczywistości AR, przynajmniej jako reprezentacja QLB. W zeszłym roku firma ImpulseRadar opracowała i wypuściła oprogramowanie Osprey View do przetwarzania danych zebranych za pomocą szybkiego układu GPR Raptor. Przetworzone dane z układu GPR można postrzegać jako pełny zakres danych od powierzchni do granic wykrywalności energii radaru. Wizualizacja jest obrazem wirtualnym, jak gdyby ktoś patrzył na próżnię korytarza ulicznego, wykopaną w całości w sprzyjających warunkach gruntowych GPR. Rysunek 1 wyraźnie ilustruje, jak to narzędzie do wizualizacji naśladuje AR od studzienek włazowych aż do maksymalnej głębokości penetracji układu wynoszącej blisko trzy metry. Można argumentować, że to rzeczywistość, ale brak fizycznego kontaktu z tymi przedsiębiorstwami kwalifikuje je jako QLB niezależnie od standardu SUE. Co ciekawe, dane te zebrano przy obowiązujących w mieście ograniczeniach prędkości.
Rysunek 2 ilustruje wysoką rozdzielczość osiągalną dzięki układom MCGPR wyraźnie rozprowadzającym liczne zainstalowane przewody oraz inne obiekty podziemne przez główne skrzyżowanie w Bushnell na Florydzie. Do niedawna wizualizacja takiej przejrzystości nie była możliwa do osiągnięcia dla profesjonalisty SUE i z pewnością nie była możliwa do osiągnięcia w przypadku systemów GPR 2D.
Utility Mapping Services, Inc., firma z siedzibą w Montanie zajmująca się inżynierią podziemnych instalacji użyteczności publicznej, świadczy zaawansowane usługi mapowania sieci użyteczności publicznej, głównie na terenie zachodnich Stanów Zjednoczonych. Gleby w tym rozległym regionie są od idealnych do słabych pod względem GPR.
Jednak według Clifforda Meisa, PE i kierownika projektu wielu projektów mapowania podpowierzchniowego układu Raptor: „Nawet w najtrudniejszych warunkach zastosowanie wizualizacji OspreyView uwydatnia linie wykopów, które wcześniej lub do tej pory nie były tak wyraźnie wyróżnione w objętości danych”. Zdaniem pana Meisa było to jasne w przypadku niedawnego projektu, ponieważ dostęp do studzienek kanalizacyjnych grawitacyjnych nie gwarantuje możliwości określenia przebiegu. Wyjaśnił, że „Próbowali wizualnie zanotować względne rzuty rur, ale jako rury nieprzewodzące mamy ograniczone praktyczne metody ich mapowania (nie używaliśmy pręta ani sondy ze względu na ruch uliczny), a różnica kilku stopni jest trudne do rozpoznania wzrokowego.”
W oparciu o ograniczone informacje pochodzące z oględzin powierzchni ze względu na niemożność inwazyjnego przedostania się do systemu kanalizacyjnego, w założonym segmencie QLC przypisano właz przecinający się, co w większości przypadków jest uzasadnioną profesjonalną oceną. Jednak z danych tablicowych przetworzonych za pomocą OspreyView stało się jasne, że segment nie był taki, jak można by sądzić. Na Rycinie 3 różowa linia przerywana przedstawia zalecany segment QLC przed obrazowaniem macierzowym. Z przetworzonego obrazu podpowierzchniowego jasno wynika, że odcinek QLB powinien przebiegać nieoczekiwaną pośrednią trasą tej linii. Pan Meis dodaje, że: „W tej branży widzimy dużo kreatywnej inżynierii terenowej i hydrauliki i nie jest to wyjątkiem”.
Jak mówią, zobaczyć znaczy uwierzyć, ale wszyscy interesariusze zajmujący się badaniami instalacji podpowierzchniowych muszą mieć pewność, że mocno trzymają się rzeczywistości, spoglądając przez wirtualne lub rozszerzone soczewki dowolnego używanego urządzenia. Przyszłość jest teraz i życie w rozwijającej się erze cyfrowych wizualizacji świata nadziemnego i podziemnego jest naprawdę ekscytujące.
