W tej notatce zagłębimy się w interpretację danych 3D-GPR i poruszymy temat kontroli jakości wynikowego eksportu.
Celem rozwoju firmy Condor było stworzenie oprogramowania do przetwarzania georadarów 3D, które byłoby znacznie łatwiejsze w użyciu, a jednocześnie skuteczne. Biorąc pod uwagę różne elementy projektu 3D-GPR, np. ilość danych, złożoność celu, systemy pozycjonowania, różne gleby, zastosowania itp., utrzymanie wydajnego i przyjaznego dla użytkownika oprogramowania do przetwarzania wydaje się samo w sobie sprzeczne i skomplikowane. Mamy jednak rosnącą i doświadczoną bazę użytkowników, co pomaga nam udoskonalić ten proces, aby pasował do typowych przepływów pracy.
W tej notatce wprowadzamy funkcję o nazwie „ribbon-box”, która pozwala użytkownikowi zdefiniować objętość w widoku z góry za pomocą kilku prostych kliknięć (tak jak w przypadku „linii cięcia” omówionych wcześniej). Rysunek 1 poniżej przedstawia koncepcję; gdzie kontur wstążki, pokazany na czerwono, jest definiowany, gdy użytkownik kliknie pokazaną linię środkową. W tym przypadku definiujemy pudełko z dziewięcioma wierzchołkami, a oprogramowanie tworzy czerwone kropki do wygładzenia.
Po kliknięciu ostatniego wierzchołka prostokąta pojawiają się dwa dolne widoki, przedstawiające widok z boku i widok w poprzek. Widok z boku można swobodnie przesuwać w pudełku, ale jest on zawsze równoległy do linii środkowej, to samo dotyczy widoku poprzecznego, który jest prostopadły do linii środkowej. Oba cięcia są pokazane w jaśniejszym kolorze w widoku z góry.
Na rycinie 1 widok z boku przedstawia oznaczenia siedmiu mediów, od A do G, które są również wyraźnie widoczne w widoku z góry. Kontur wstążki jest tworzony w taki sposób, aby przecinał zaznaczone media pod kątem około 90 stopni. Takie umiejscowienie oznacza, że widok poprzeczny będzie równoległy do uzbrojenia po przesunięciu w celu ich przecięcia, co jest zaletą podczas pracy z precyzyjnym wybieraniem celu, pokazanym poniżej.
Na rycinie 1 widok poprzeczny znajduje się tuż nad celem G, który jest pokazany jako prosta anomalia bez opadania i łatwa do wybrania. Jednak przewijanie widoku poprzecznego nad celem E pokazuje, że mocno spada, jak pokazano na rysunku 2. Teraz równie łatwo jest wybrać ten cel w widoku poprzecznym, jednocześnie sprawdzając wyrównanie i/lub dopasowując go w innych widokach.
Wybierając odpowiedni obrys i szerokość wstążki, można poruszać się po zbiorze danych i wygodnie wybierać wszystkie obserwowane cele. Takie podejście jest szybsze i bardziej precyzyjne niż użycie prostych linii cięcia, jak opisano wcześniej. Niezależnie od tego, linie cięcia mają swoje miejsce i nadal mogą być bardzo przydatne.
Częstym problemem podczas interpretacji danych 3D-GPR jest to, że liczba celów może zaśmiecać widok, utrudniając zorientowanie się, nad którym z nich pracujesz. Aby zmniejszyć bałagan, możesz włączać i wyłączać funkcje, ale oznacza to wiele powtarzających się kliknięć myszą. Jednak podczas korzystania z paska wstążki można dostosować głębokość widoku interpretacji, aby zamaskować wskazania poza obszarem roboczym, co łatwo odciąża widok danych, jak pokazano na rysunku 3.
W rezultacie narzędzie wstążki jest wygodne i proste w użyciu. Co więcej, upraszcza zarządzanie dużymi ilościami danych, ponieważ stawia o wiele mniejsze wymagania wobec komputera przetwarzającego niż podejście oparte na kostkach 3D.
Po zakończeniu procesu interpretacji można wyeksportować interpretacje do dalszego wykorzystania w celu utworzenia gotowych raportów. Najpopularniejszym formatem jest DXF, ponieważ pliki te są kompatybilne z oprogramowaniem CAD zwykle używanym do tego celu. Jednak sposób, w jaki te pliki zostały utworzone, jest czymś, co użytkownik może być zmuszony wyjaśnić klientowi końcowemu. Szczególnie interesująca jest prędkość używana do obliczania głębokości do oznaczonych celów, ponieważ ten kluczowy parametr określa głębokość interpretacji.
Jak przedstawiono wcześniej, Condor to oprogramowanie o stałej prędkości, które zarządza tylko jedną prędkością w danym momencie. Kluczowe jest jednak zrozumienie charakterystyki Condora, która pozwala mu obsługiwać dowolną liczbę prędkości w różnych momentach, jak pokazano na rysunku 4.
Zrozumienie implementacji:
- Szybkość projektu jest zdefiniowana w preferencjach, a jeśli pozostanie niezmieniona, będzie to wartość używana dla wszystkich instancji danych aż do pierwszej instancji migrowanych danych.
- Każda instancja migrowanych danych i wszystkie instancje podrzędne mają przypisaną tę samą prędkość, z jaką zostały zmigrowane.
- Każdemu wybranemu celowi przypisywana jest prędkość używana podczas wybierania, a prędkość ta jest używana, gdy głębokość tego celu jest zapisywana w pliku dxf.
Ponadto można zapisać plik dziennika dla każdego wybranego obiektu, w tym wierzchołków i prędkości użytych podczas jego eksportu. Operator zawsze ma kontrolę i może anulować dowolną wcześniej ustawioną prędkość. Ostatecznie interpretacja danych zależy od umiejętności i doświadczenia użytkownika, ale Condor znacząco pomaga operatorowi w ułatwieniu tego procesu. Dzięki dostępowi do odpowiednich narzędzi przetwarzanie i interpretacja danych 3D-GPR nie musi być skomplikowane ani żmudne. Wraz z rozwojem nowoczesnych rozwiązań 3D-GPR, takich jak Raptor, technologia ta staje się coraz bardziej dostępna, a co za tym idzie, rosną wymagania dotyczące narzędzi do interpretacji. Nie musisz być geofizykiem, aby wykonywać prace 3D-GPR, a dzięki połączeniu Raptora i Condora nie musisz.
